Maisons d’écriture

12,00

Trois auteurs hainuyers pour trois textes relatifs aux lieux où affleure l’écriture, une plasticienne inspirée pour les illustrations, une résidence enrichissante et un musicien vous emmène dans les dédales de leurs maisons d’écriture.
On peut se contenter de trois fois rien, pour écrire : un clavier, quelques feuilles, un peu d’encre… cela ne prend guère de place et se transporte aisément n’importe où.

NL / Drie Henegouwse auteurs voor drie teksten over plaatsen waar het schrijven ontstaat, een bevlogen beeldend kunstenaar voor de illustraties, een verrijkende residentie en een muzikant die u meeneemt door het doolhof van hun schrijfhuizen.
Je kunt het doen met drie keer zo weinig als je nodig hebt om te schrijven: een toetsenbord, een paar vellen papier, een beetje inkt… het neemt niet veel ruimte in beslag en kan gemakkelijk overal mee naartoe worden genomen.

Catégories : ,

Description

Schrijfhuizen

Illustration : Claire Ducène

Trois auteurs hainuyers pour trois textes relatifs aux lieux où affleure l’écriture, une plasticienne inspirée pour les illustrations, une résidence enrichissante et un musicien vous emmène dans les dédales de leurs maisons d’écriture.
On peut se contenter de trois fois rien, pour écrire : un clavier, quelques feuilles, un peu d’encre… cela ne prend guère de place et se transporte aisément n’importe où.
Pas sûr pourtant que l’expression « n’importe où » convienne. L’autrice, l’auteur ont besoin de trouver, là où ils écrivent, une atmosphère propice ; de s’y sentir sinon tranquilles, au moins susceptibles de féconder cette intranquillité qui les taraude. Peu importe si, en fait de maison, il s’agit d’un studio, d’un bureau emprunté, de cette chambre de résidence (on trouvera au logis, selon Bachelard, le fantôme de la maison d’enfance et la promesse de la maison ultime) … Certains s’y enferment en forçats, d’autres conçoivent leur lieu de façon ludique ; ils y cherchent le confort, la neutralité ou l’aménagent comme un prolongement de leur univers mental… Toujours, le lieu de l’écriture entre en résonance avec ce qui s’écrit. Le décor pose les conditions de l’imagination, de la rêverie en action, en un mot de la création.
L’ouvrage créé en période de confinement lors d’une résidence d’écriture à la Maison Losseau à Mons est illustré par Claire Ducène et conçu graphiquement par Bruno Robbe

Christine Van Acker est autrice et réalisatrice radio. Elle collabore régulièrement aux émissions Par Ouï Dire et Façons de voir, sur la Première, RTBF. Elle anime également des ateliers d’écriture aux thématiques variées où la science se marie avec la littérature, où l’écriture se conjugue avec l’expérience, où l’acte se joint à la parole, où l’appropriation de sa singularité par chacun.e ouvre les voies de leur émancipation.

Axel Cornil est comédien, auteur, metteur en scène. Il considère l’art, plus particulièrement l’écriture, comme tout à fait impudique et amoral, il aime piller les mythes et dépecer les vieilles histoires.

Éric Piette est un poète belge, né à Charleroi en 1983. Son œuvre débute en 2011 avec un premier livre, Voz, largement salué par la critique et récompensé par deux prix littéraires, puis un second, L’Impossible Nudité, en 2014.

Hervé Douchy est violoncelliste spécialisé en musique ancienne. 
Il se produit comme continuiste tant en Belgique qu’à l’étranger dans de nombreux ensembles dont principalement le Poème Harmonique, Il Gardelino, La Pastorella… Il est membre fondateur de l’orchestre baroque les Agrémens et contribue depuis à son développement au travers de nombreuses productions et enregistrements.

Il enseigne aussi la musique de chambre au Conservatoire royal de Mons ainsi que le violoncelle ancien au Conservatoire royal de Bruxelles.

Auteurs : Christine Van Acker : Murs porteurs – Axel Cornil : La Maison – Éric Piette : Rien ici n’arrête la lumière – Musicien : Hervé Douchy, violoncelle avec les suites de Bach.
Organisation : Les Rencontres Inattendues, la Maison Losseau


NL / Drie Henegouwse auteurs voor drie teksten over plaatsen waar het schrijven ontstaat, een bevlogen beeldend kunstenaar voor de illustraties, een verrijkende residentie en een muzikant die u meeneemt door het doolhof van hun schrijfhuizen.
Je kunt het doen met drie keer zo weinig als je nodig hebt om te schrijven: een toetsenbord, een paar vellen papier, een beetje inkt… het neemt niet veel ruimte in beslag en kan gemakkelijk overal mee naartoe worden genomen.
Toch is het niet zeker dat de uitdrukking “overal” op zijn plaats is. De auteur moet, waar hij schrijft, een gunstige atmosfeer vinden; hij moet, zo niet tot rust komen, dan toch het gevoel hebben dat de intranquilliteit die hem kwelt, kan bevruchten. Het maakt niet uit of het huis een atelier is, een geleend kantoor, een slaapzaal (volgens Bachelard zal de geest van het ouderlijk huis en de belofte van het uiteindelijke huis in de woning te vinden zijn) … Sommigen sluiten zich op als veroordeelden, anderen vatten hun plaats op speelse wijze op; zij zoeken troost, neutraliteit of richten het in als een uitbreiding van hun mentale universum… Altijd treedt de plaats van het schrijven in resonantie met wat geschreven wordt. Het decor schept de voorwaarden voor verbeelding, voor mijmeringen in actie, in één woord, voor schepping.
Het boek is tot stand gekomen tijdens een schrijfverblijf in het Maison Losseau in Bergen en is geïllustreerd door Claire Ducène en grafisch vormgegeven door Bruno Robbe

Christine Van Acker is auteur en radiomaker. Zij werkt regelmatig mee aan de programma’s Par Ouï Dire en Façons de voir, op de RTBF Première. Zij geeft ook schrijfworkshops over verschillende thema’s waar wetenschap en literatuur elkaar ontmoeten, waar schrijven en ervaring elkaar ontmoeten, waar actie en spreken elkaar ontmoeten, waar de toe-eigening van de eigen eigenheid van ieder mens de weg opent naar zijn emancipatie.

Axel Cornil is acteur, auteur en regisseur. Hij beschouwt kunst, vooral schrijven, als volstrekt immoreel en onzedelijk, hij plundert graag mythen en velt oude verhalen.

Éric Piette is een Belgische dichter, geboren in Charleroi in 1983. Zijn werk begon in 2011 met een eerste boek, Voz, alom geprezen door de critici en bekroond met twee literaire prijzen, gevolgd door een tweede, L’Impossible Nudité, in 2014.

Hervé Douchy is cellist en gespecialiseerd in oude muziek.
Hij treedt op als continuospeler in België en in het buitenland in talrijke ensembles, waaronder Le Poème Harmonique, Il Gardelino, La Pastorella, enz. Hij is stichtend lid van het barokorkest Les Agrémens en heeft bijgedragen tot de ontwikkeling ervan via talrijke producties en opnames.
Hij doceert ook kamermuziek aan het Koninklijk Conservatorium van Bergen en oude cello aan het Koninklijk Conservatorium van Brussel.

Auteurs: Christine Van Acker: Murs porteurs – Axel Cornil: La Maison – Éric Piette: Rien ici n’arrête la lumière – Musicus: Hervé Douchy, cello met Bach-suites.
Organisatie: Les Rencontres Inattendues, la Maison Losseau


Détails de l’événement

Date : 27 août 2022

Heure de début: 15:00

Heure de fin: 17:30

Lieu : Le Carillon - Grand Place, 64 - 7500 Tournai

Téléphone : +32(0)69 25 30 80

Email : billetterie@maisonculturetournai.com